η κοινότητα του έθνους μας είναι ξένη και εχθρική

πετάχτηκαν στην αντεθνικιστική πορεία γειτόνιας
που κάλεσε η Φάμπρικα Υφανέτ την Τρίτη 06.03


   

   

ανασαίνουμε στις κοινότητες αγώνα

μοιράστηκε στην αντεθνικιστική πορεία γειτόνιας
που κάλεσε η Φάμπρικα Υφανέτ την Τρίτη 06.03


στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα, όπως και στα Σκόπια, στα Τίρανα, στη Σόφια, στην Άγκυρα

εμείς
συνεχίζουμε
να έχουμε
τα ίδια
ερωτήματα

  • γιατί ο εκάστοτε βασικός μισθός μας δεν φτάνει ούτε για τα βασικά;
  • γιατί τόσοι από μας αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε μαύροι και ανασφάλιστες;
  • γιατί οι αναγκαίες μετακινήσεις μέσα στις πόλεις μας, με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, μας απορροφούν ένα ουσιώδες μέρος από το μηνιάτικο;
  • γιατί, αν είσαι γυναίκα, δεν νιώθεις ασφάλεια να γυρίσεις μόνη σου την νύχτα;
  • γιατί, αν φιληθείς δημόσια, κινδυνεύεις με προπηλακισμό και ξύλο, όταν δεν είσαι παραδοσιακό ζευγάρι «άντρας-γυναίκα»;
  • γιατί, σε μια κοινωνική πραγματικότητα που οι αντοχές μας διαρκώς δοκιμάζονται, η ψυχική υγεία  συνεχίζει να θεωρείται ταμπού και η περιθωριοποίηση λύση;
  • γιατί να ξοδεύουμε μήνες από τις ζωές μας στο στρατό από όποια μεριά των συνόρων κι αν είμαστε;
  • γιατί σε όποια χώρα κι αν είμαστε το φυσικό περιβάλλον λεηλατείται για χάρη του κέρδους;

Πώς γίνεται να θέλουν να πιστέψουμε ότι έχουμε λιγότερα κοινά με τους εξίσου άνεργους ή πολύ πιο κακοπληρωμένους εργαζομένους στην Δημοκρατία της Μακεδονίας από ότι με τον κάθε Έλληνα αφεντικό, που χρόνια τώρα δε κολλάει ένσημα και δεν πληρώνει ούτε καν τα νόμιμα, αλλά έχει λεφτά να βάλει για το συλλαλητήριο για τη Μακεδονία; Και ότι θα κάτσουμε να εκπαιδευόμαστε 9 μήνες στο στρατό στο να μισούμε αυτούς τους άλλους άνεργους ή εργαζόμενους, να πειθαρχούμε αποτελεσματικότερα και να νιώθουμε περισσότερο άντρες για να υπηρετήσουμε κάποτε τα συμφέροντά αυτών των αφεντικών;

Πού θα ήταν το πρόβλημα αν δεν υπήρχαν οι γραμμούλες στο χάρτη και ζούσαμε, μαγειρεύαμε, ερωτευόμασταν, δημιουργούσαμε όλοι και όλες μαζί, αυτοπροσδιοριζόμενοι Έλληνες, Βούλγαροι, Μακεδόνες, Τούρκοι, απάτριδες, μπάσταρδοι και μπάσταρδες;

Συνέχεια ανάγνωσης

όταν ακούς για μαθητεία & λειτούργημα να μιλούν / απλήρωτη εργασία μυρίζει

ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ

  • Απλήρωτες πρακτικές που χρησιμοποιούν σαν άλλοθι την έλλειψη εμπειρίας και προμοτάρονται για την απόκτησή της και κακοπληρωμένες πρακτικές που ο μισθός τους βαφτίζεται επιδότηση για να δικαιολογεί το πόσο χαμηλότερος από το βασικό είναι, ενώ ταυτόχρονα λειτουργούν εκβιαστικά προς την περαιτέρω υποτίμηση άλλων εργαζομένων του ίδιου αντικειμένου.
  • Πρακτικές που ο περιορισμένος τους αριθμός ενισχύει μέσω του ανταγωνισμού την εντατικοποίηση των φοιτητριών/των.
  • Ερευνητικές προπτυχιακές και μεταπτυχιακές εργασίες ή μεταφράσεις, στο πλαίσιο υποχρεωτικών μαθημάτων, που όμως είναι κομμάτια ερευνητικών πρότζεκτ ή/και εμφανίζονται σε βιβλία καθηγητών/τριων, χωρίς αναφορές ονομάτων και χωρίς πληρωμή. Και από πάνω να πληρώνουμε και δίδακτρα.
  • Απλήρωτη έρευνα υπ. διδακτόρων/ισσών ως θυσία στο βωμό της Επιστήμης και απλήρωτη διδασκαλία γιατί η εκπαίδευση είναι λειτούργημα και υπάρχει και το φιλότιμο.
  • Απλήρωτη γραμματειακή δουλειά υπ. διδακτόρων/ισσών που επιβάλλεται ως αυτονόητη υποχρέωση σε ανταπόδοση όσων κάνουν οι επιβλέποντές μας για εμάς.
  • Χαμαλοδουλειές φοιτητριών/των (όπως συμμετοχή στη διοργάνωση workshop και εκδηλώσεων για το κοινό, υποστήριξη συνεδρίων, διόρθωση ασκήσεων) για την απόκτηση συστατικών επιστολών και προϋπηρεσίας που συγκαλύπτονται με το μανδύα του εθελοντισμού.
  • Συμβάσεις έργου που υποκαθιστούν συμβάσεις εργασίας και κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών σε υπηρεσίες του ΑΠΘ με πρακτικές και ανταποδοτικές υποτροφίες, ώστε να μην επιβαρύνονται από εργασιακά δικαιώματα (άδειες, ένσημα, αποζημιώσεις, προϋπηρεσία και μισθολογικές αυξήσεις, ιατρική περίθαλψη).

Συνέχεια ανάγνωσης