πανεπιστήμιο

14 posts

εντός εκτός & επί τα αυτά

φιγούρα 1: μεταπτυχιακός φοιτητής

Το πρωί άσκηση στο δικηγορικό γραφείο: +150€ το μήνα μισθό
Το απόγευμα μεταπτυχιακό: -1000€ το εξάμηνο δίδακτρα
Τα βράδια αϋπνίες και τα ΣΚ εργασίες

Φαγωμένα νύχια, μαύροι κύκλοι, -16.67€ στο τέλος του μήνα
κ η εξάρτηση από την οικογένεια (απέλπιδα) καλά κρατεί

φιγούρα 2: χαμένος μετα-φοιτητής

Στις χειμερινές εξεταστικές δούλευε σερβιτόρος. Στις εαρινές εξεταστικές δούλευε κάπου αλλού σερβιτόρος. Γι’ αυτό του πήρε 2 χρόνια παραπάνω να τελειώσει και δεν είχε ποτέ την άνεση να στοχεύει σε μεγαλύτερους βαθμούς.

Ψάχνει πλέον για δουλειά πάνω στο αντικείμενό του, αλλά προϋπηρεσία μηδέν.

Στη σχολή του στήνονται ινστιτούτα και διοργανώνονται συνέδρια και ψάχνουν εθελοντές για την υποστήριξή τους. Σκέφτεται αν αξίζει για μια βεβαίωση και ίσως μια συστατική να ασχολείται μ’ αυτό απλήρωτα κανά 4μηνο και πόσα τέτοια 4μηνα θα χρειαστεί για να μπορέσει να ισχυριστεί μετά ότι έχει κάποια εμπειρία.

Αν οι παραπάνω εμπειρίες ηχούν οικείες στ’ αυτιά σου, μάλλον είσαι, ήσουν ή ετοιμάζεσαι για τη φάση μετά-το-πτυχίο, ή αλλιώς, αιωρείσαι στη μετα-φοιτητική διάσταση. Σ’ αυτή τη νέα εποχή, φαίνεται με την πρώτη ενθουσιώδη ματιά σαν να έχουμε πολλές επιλογές. Δεν έχουμε, όμως! Ξεκινάμε να κάνουμε αναλυτικές λίστες με πρακτικές, “κανονικές” δουλειές, μεταπτυχιακά, μεταναστεύσεις για να καταλήξουμε ότι ίσως υπάρχουν λίγες μόνο ρεαλιστικές επιλογές κι αυτές με το ζόρι. Είναι αρκετές οι φορές, που τα (μη) διαθέσιμα λεφτά, τα ποσοστά ανεργίας και ο ανταγωνισμός για μια θέση εργασίας, που απορρέει από τα προηγούμενα, παίρνουν τις αποφάσεις αντί για μας.

Οι γνωστοί, οι φίλοι, οι συμφοιτητές μας, συνήθως έχουν τα ίδια ερωτήματα κι αυτό μας κάνει να νιώθουμε λιγότερο μόνες, αλλά όχι πιο έτοιμες να λύσουμε το πρόβλημα. Ενώ, λοιπόν, οι επιλογές γίνονται επιταγές, αν έχουμε γονείς σε άλλη πόλη, υπάρχει η τρομακτική πιθανότητα της επιστροφής στο σπίτι τους, “μέχρις-όταν”. Επίσης, είτε είναι στην επαρχία είτε όχι, δεν ξεχνούν να μας υπενθυμίζουν συνεχώς ή και να επιβάλλουν τις συμβουλές τους. Ακόμα και να μη θέλουμε να τις ακούσουμε, δεν είναι πάντα εύκολο να υπερβούμε τις πολλές υλικές και συναισθηματικές πιέσεις. Αν στην εξίσωση προστίθεται και ο στρατός το πρόβλημα περιπλέκεται κι άλλο, είτε λόγω μπελάδων που μπορεί να εμφανιστούν προσπαθώντας να τον αποφύγουμε, είτε επειδή διακόπτει για εννιά μήνες τις ζωές μας.

Πρέπει να βρούμε δουλειά, αλλά, λόγω της γενικευμένης ανεργίας και επισφάλειας, αυτό δεν εξαρτάται από εμάς. Θέλοντας και μη, πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε, καθώς αυξάνεται ο ανταγωνισμός και επιβάλλεται μια συνθήκη συνεχούς κατάρτισης, απόκτησης πτυχίων, συλλογής πιστοποιητικών από εθελοντισμούς και βεβαιώσεων συμμετοχής από σεμινάρια (aka διά βίου μάθηση).

Κατά στιγμές, όλα μοιάζουν ασφυκτικά και ανέφικτα.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΣΚ 26-27.05 | δε χορταίνουμε τα σουκού

σάββατο 26.05 13:00
παρέμβαση στην λεσχη του απθ για το μπλοκάρισμα του ελέγχου

κυριακή 27.05 12:00
τρώμε όλες μαζί στην κατάληψη φάμπρικα★υφανέτ

ΤΡ 21.03 | ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στη λέσχη ΑΠΘ

παιζόταν στις οθόνες των διανομών κατά τη διάρκεια της παρέμβασης

[vsw id=»UESyBwDxZNY» source=»youtube» width=»425″ height=»344″ autoplay=»no»]