μμμ

9 posts

ΕΚΔΗΛΩΣΗ: για τους αγώνες γύρω από τα ΜΜΜ – ηχογράφηση

Από την εκδήλωση-συζήτηση
για τους αγώνες γύρω από τα ΜΜΜ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη
που διοργανώθηκε από τη Συνέλευση για την ΚΥκλοφορία των Αγώνων
την ΠΑ 10.02 στις 19.00 στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα:

ηχογράφηση #

στο λαβύρινθο της πόλης / την άκρη θα τη βρούμε μαζί

Σπάνια είμαστε αυτοί που ορίζουμε πού ή πώς θα μένουμε και θα κινούμαστε στις πόλεις. Η δομή των σύγχρονων πόλεων αποτελεί μορφή και περιεχόμενο του κοινωνικού ανταγωνισμού. Με τον όρο κοινωνικός ανταγωνισμός εννοούμε τη διαρκή σύγκρουση ανάμεσα στην κατακτητική κίνηση του κεφαλαίου προς την περίφραξη και εμπορευματοποίηση των πάντων και τις αρνήσεις και καταφάσεις όσων φωναχτά ή σιωπηλά, συλλογικά ή μοριακά τη θέτουμε υπό αμφισβήτηση προσπαθώντας να ζήσουμε αλλιώς. Η χωροταξία των πόλεων, ουσιαστικά, καθορίζει και οργανώνει μεγάλο κομμάτι της καθημερινότητάς μας με σκοπό την ομαλή ανταλλαγή και κυκλοφορία των εμπορευμάτων, δηλαδή προϊόντων, υπηρεσιών, εργασιακής δύναμης, χρήματος.

Αν ανοίξουμε τον αστικό χάρτη της Θεσσαλονίκης, θα δούμε τόπους εργασίας και κτίρια υπηρεσιών στο κέντρο, εργοστάσια στη Σίνδο, εργατικές συνοικίες και υποβαθμισμένες γειτονιές στα δυτικά, εύπορες περιοχές με υψηλά εισοδήματα και μονοκατοικίες μακριά από το κέντρο, χώρους διασκέδασης σε μέρη που αναπλάθει το κεφάλαιο, πχ. Βαλαωρίτου, όπως επίσης χώρους που εγκαταλείπονται ή ερημώνονται από το κεφάλαιο.

Η συγκεκριμένη δομή είναι αποτέλεσμα του κοινωνικού ανταγωνισμού όπως αποτυπώνεται στην πόλη. Παρατηρούμε ότι συγκροτείται από διαχωρισμένες σφαίρες για τα διαφορετικά κομμάτια της κοινωνικής μας ζωής, οι οποίες ακόμα κι αν δεν είναι ξεκάθαρα διαχωρισμένες χωρικά, είναι σαφές ότι δεν ορίζονται και δεν λειτουργούν με βάση τις δικές μας επιθυμίες ή ανάγκες. Η συνθήκη αυτή μεταφράζεται στη καθημερινότητα μας σε ένα συνεχές μοίρασμα χρόνου ανάμεσα στους χώρους που μένουμε, δουλεύουμε, σπουδάζουμε και καταναλώνουμε. Καθώς η αναδιάρθρωση προχωρά, μας τίθεται μία μόνο επιλογή: όλο και περισσότερη μετακίνηση και επιτάχυνση.

Όταν η επιτάχυνση γίνεται επιταγή, η μετακίνηση καθίσταται κεντρικής σημασίας για μία πόλη. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι πόλεις είναι λειτουργικές για το κεφάλαιο μόνο όταν υπάρχουν οργανωμένες μαζικές μεταφορές, που μεταφέρουν γρήγορα ανθρώπους και εμπορεύματα στη δουλειά ή στους χώρους κατανάλωσης. Δεν χρησιμοποιούμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς γιατί έτσι μας αρέσει, αλλά γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος να μετακινούμαστε στην πόλη, όπως είναι οργανωμένη.

Στο τέλος κάθε ημέρας, ο χρόνος που περνάμε στα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι πολύς και είναι σίγουρα χαμένος χρόνος από τη ζωή μας. Στις σημερινές συνθήκες, όπου η διαρκής μείωση των μισθών σημαίνει ολοένα και περισσότερο χρόνο εργασίας, έχουμε ολοένα και λιγότερο χρόνο για μας. Γι’ αυτό, το κόστος μεταφοράς μας δε θα έπρεπε να βαραίνει εμάς αλλά όσους συμφέρει να μετακινούμαστε γρήγορα από το ένα μέρος στο άλλο, δηλαδή το αφεντικό στη δουλειά μας και γενικότερα τις επιχειρήσεις, τους δήμους και το κράτος.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΣΑ 03.12 19:00 | παρουσίαση – συζήτηση

Αναζητώντας τρόπους οι αρνήσεις μας στο πεδίο των μεταφορών να γίνουν πιο αποτελεσματικές ανατρέξαμε στην πρόσφατη ιστορία των αγώνων στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Κομμάτι αυτής είναι ο αγώνας για τα ΜΜΜ στην Αθήνα το 2010. Μελετώντας εκείνον αλλά και άλλους αγώνες που δόθηκαν στο πεδίο της κοινωνικής αναπαραγωγής (π.χ. υγεία, ρεύμα, σίτιση κ.α.), διαπιστώνουμε ότι μια σειρά ζητήματα μπορεί να είναι καθοριστικά για την τελική έκβαση:

  • το περιεχόμενο του αγώνα και ο τρόπος διατύπωσης των ερωτημάτων κατά την εξέλιξή του
  • η ταξική σύνθεση της κοινότητας αγώνα και αν το εκάστοτε επίδικο βρίσκεται σε αντιστοιχία με αυτήν
  • το αν αγωνιζόμαστε σε πρώτο πρόσωπο ή ως εξωτερικοί αλληλέγγυοι/ες
  • ο βαθμός σύνδεσης χρηστών και εργαζομένων στις διάφορες υπηρεσίες
  • η σχέση «πολιτικού» και «κοινωνικού»
  • οι αντιφάσεις των διαφόρων συμμετεχόντων και το κατά πόσο είμαστε σε θέση να πράξουμε πρακτικά αυτό το οποίο καλούμε και άλλους/ες να υιοθετήσουν ως στάση και πρακτική
  • το κατά πόσο αναγνωρίζουμε και θέτουμε σε κριτική την υποκειμενικότητά μας ως δύναμη και όριο μέσα στην εξέλιξη του αγώνα
  • το αν διερευνούμε τις δυνατότητες μιας κίνησης (αυτό)αμφισβήτησης των συντεχνιακών και ταυτοτικών διαχωρισμών
  • το κατά πόσο καταφέρνουμε στη βάση αυτής της αμφισβήτησης να απαντήσουμε στις διαιρετικές κινήσεις της εξουσίας με την εμβάθυνση του περιεχομένου και τη διεύρυνση της κοινότητας των αγωνιζόμενων.

Θέματα σαν αυτά διατρέχουν τις πρακτικές μας και συντίθενται σε μοτίβα παρόμοια σε αγώνες φαινομενικά άσχετους μεταξύ τους. Αλλού πυκνώνουν σε στιγμές δύναμης, αλλού υποσκάπτουν την κίνηση μας. Μιλώντας για τους αγώνες που εδώ και τώρα πράττουμε για να απαντήσουμε στα όσα καθημερινά βιώνουμε αλλά και γι’ αυτούς που σχεδιάζουμε για το μέλλον, βλέπουμε τις στιγμές (ανα)στοχασμού πάνω στην κίνησή μας, ως στιγμές πλούτου και συλλογικής ενδυνάμωσης ώστε να κάνουμε ακόμη καλύτερα αυτό που ήδη κάνουμε.

Το Σάββατο 3/12 στις 19.00 στη Φάμπρικα Υφανέτ θα παρουσιαστεί η μπροσούρα που καταγράφει τη συζήτηση για τον αγώνα των ΜΜΜ στην Αθήνα και θα ανοίξει μία συζήτηση πάνω σε όλα τα παραπάνω.

Μπι δέαρ

%ce%b1%cf%86%ce%b9%cf%83%ce%b1_%ce%b5%ce%ba%ce%b42